डोन्ट वेस्ट युअर फ***ग टाईम !

Image of Happiness: A Guide to Developing Life's Most Important Skill
मथाई रिकार्ड चं ‘हॅप्पिनेस’ पुस्तक ऐकत असताना लक्षात राहिलेला गोल्डन रूल म्हणजे – माणसाला मृत्यू, व्याधी‌, (प्रिय व्यक्तीपासून) विभक्ती आणि अपयश कधीही येऊ‌ शकतं. अर्थात हा नियम लक्षात ठेऊन जर आनंदाने जगायचं ठरवलं तर त्रास कमी‌ होतो .. कारण यातील कोणत्याही वेदनेमधे शारीरिक वेदनेपेक्षा मानसिक वेदनेचाच भाग जास्त असल्याने वरिल नियम त्या सोसण्यासाठी मानसिक तयारी‌ करतो, इतकचं :) !

पुस्तक ऐकत असताना ‘हे शक्य आहे का आणि कसं ?’ वगैरे प्रश्न मनाला शिवून गेले .. यानंतर मी‌ते विसरूनही‌ गेलो, परंतु आज मात्र Gabrielle Bouliane चं भन्नाट भाषण ऐकताना त्याची‌ परत एकदा आठवण झाली. कॅन्सर च्या वेदना झेलत असताना आजचा क्षण भन्नाट जगायला शिकवणारी आणि ‘डोन्ट वेस्ट युअर फकिंग टाइम’ (आजचा वेळ दवडू नका ..) सांगणारी‌ ही‌ कवयत्री‌ …

… २९ जानेवारी‌ २०१० ला मुक्त झाली‌ !

पेट रॉक :: पाळीव दगड !

Usb pet rock

Usb pet rock

परवा ऑफिसमधे एका सहकाऱ्याच्या टेबलवर एक दगड ठेवलेला पाहिला आणि त्या दगडापासून एक वायर निघून ती‌ त्याच्या वर्कस्टेशन लॅपटॉपला जोडलेली‌ होती. एकंदर तो प्रकार बघून मला रहावलं नाही‌ आणि मी‌ शेवटी‌ त्याला ‘हे नक्की‌ काय ?’ असा प्रश्न विचारलाच. त्यावर – ” अरे हा usb pet rock आहे, मला x-mas gift म्हणून मिळालाय, पण तुला पेट रॉक माहित आहे ना ?” असं म्हणत त्याने पेट रॉक वृत्तांत सांगितला आणि ‘त्या’च्या सारखा usb pet rock ऑनलाईन कसा मागवायचा हेही‌ सांगायला तो विसरला नाही.

सासवडला घरी एक हौसेने आणलेला ‘पेट’ असल्याने पेटरॉकवर थोडी‌ गूगलाई‌ केली, तर एकेक ‘ऐकाव ते नवलच’ या पठडीतील माहिती‌ समोर आली‌. Pet rock हे Gary Dahl या जाहिरात क्षेत्रातील एका भन्नाट माणसानं काढलेली‌ अमेरिकेतील, ७०च्या दशकातील टूम-खूळ ! एकदा एका मित्राबरोबर तो प्राणी पाळताना होणारा त्रास आणि त्याला तो का आवडत नाही‌ याविषयी‌ गप्पा मारत होता. आणि या समस्येवर त्याच्या म्हणे एक उपाय आहे , तो म्हणजे अर्थात पेट रॉक-पाळीव दगड .. असा ‘पेट’, ज्याची‌ कमीतकमी‌ काळजी‌ घावी लागेल, त्याला फिरायला न्यायची‌ गरज नाही, त्याला आंघोळ घालायची‌ चिंता नाही, त्याला खाण्यापिण्याची गरज नाही‌ .. आदी‌ आदी‌. गमती-गमतीमधे चाललेला हा संवाद त्याने इतका सिरियसली‌ घेतला की‌ त्याने Rock Bottom Productions ही‌ पेट रॉक सप्लाय कंपनी चालू‌ केली‌ आणि $3.95 ला एक याप्रमाणे पेट-रॉक विकून तो कोट्याधीश झाला. एका झकास अशा बॉक्समधे तो पेट, ३२ पानी‌ माहितीपुस्तकासह विकण्यात यायचा. बॉक्सला ‘श्वसना’ साठी म्हणून छिद्रदेखील असायची‌…

पेट रॉक

पेट रॉक

तुमच्या आमच्यासारख्या संगणक-ग्रस्तांसाठी usb pet पाळायला हरकत नाही, इथे एक गमतीशीर लिन्क आहे ज्यावर फायदे लिहिले आहेत : http://www.usbpetrock.net/… अर्थात ‘युज व्हॅल्यू’ नसलेल्या या प्रॉडक्टचं खूळ मागे पडलं, पण यानंतर गॅरी हा कायमचाच एक ‘मोटीवेशनल आयकॉन’ झाला, ज्याने साधी‌ कल्पना खूळ एका भन्नाट प्रकारे कॅपिटलाईज करून मजबूत पैसे कमवले आणि हे करायचं कसं यावर पुस्तक देखील लिहिलं.

याशिवाय खालील दुव्यांवर भेट द्यायला हरकत नाही‌ :

http://en.wikipedia.org/wiki/Pet_Rock
http://www.thinkgeek.com/geektoys/cubegoodies/c208/
http://www.virtualpet.com/vp/farm/petrock/petrock.htm

सॉफ्टवेअर-प्रोग्रामिंग :: एक श्रद्धा !

पर्णपाचू सावळा सावळा |
विठ्ठल माझा मळा, मी वारकरी आंधळा ||

त्यादिवशी‌ सकाळी सकाळी थोडा लवकरच मी ‘त्या’च्याकडे गेलो, तर ‘भालू’मधलं हे त्याचं आवडतं गाणं त्याने त्याच्या पीसी वर लावलं होतं आणि स्वारी मजेत खापरी पाटिवर पेन्सिलने काहितरी‌ लिहित होती. त्याला मी कधीच देवपूजा करताना किंवा साधे हात जोडताना सुद्धा पाहिला नव्हता, तरी एवढी‌ तल्लिनता पाहून मी उगाचच विचारलं ..
“पूजा वगैरे उरकलं वाटतं “,
झटका बसावा तसा तो म्हणाला
“ना.. मी नाही‌ पूजा करत ..”
मग ?

“अरे कर्म हीच आपली पूजा, आपल्या फिल्ड मधे देव शोधता आला पाहिजे, रोज जे करतोस त्यात दडलेलं अध्यात्म शोधलसं तर कामाचा कधीच कंटाळा येणार नाही, गंमत वाटेल .. हे गाणं निट ऐक, काय भन्नाट लिरिक्स आहे ते बघ .. वा…विठ्ठल माझा मळा .. मी वारकरी आंधळा .. !”

” पण सी++ आणि कॉम्प्युटरमधे … हे सगळं कसं असेल ?”,

कॉम्प्युटर म्हणजे लेटेस्ट मूव्हिज, हॉट वाल्पेपर्स व क्रेझी‌ गेम्स आणि सी++ म्हणजे कसातरी सोडवायचा एक पेपर, या विश्वात असलेल्या मला त्याचं सांगणं झेपलं नाही‌, म्हणून मी विचारायला सुरूवात केली‌, तोच त्याने एक प्रश्न विचारला ..

” मला सांग कॉम्प्युटरवरचा टेक्स्ट एडिटर, इमेज पेंट यातून तयार झालेल्या, गाणी आदी फाईल्स, या जेव्हा हार्डडिस्कवर लिहिल्या जातात तेव्हा त्या कोणत्या स्वरूपात असतात रे ? ”
” बायनरी .. शून्य आणि एक या स्वरूपात “, मी.
” या सर्वांना दाखविण्याचे काम करणारी‌ सॉफ्टवेअर्स, एक्झिक्युटेबल्स ..”, तो.
” सेम ..” ,मी .

” आता सांग हे सगळ फक्त ‘एका’पासून निर्माण झालय असं मी म्हटलं तर चुकीचं आहे का ? कारण शून्य म्हणजे अंक नव्हे, तर अंकाची अनुपस्थिती‌ .. आणि असं जर असेल तर ‘एकोSहं, बहुस्याम:’ हा नियम इथेही लागू‌ झाला ना ? आणि हाच नियम वेदकालापासून परमेश्वराबद्दल सांगितला जातोय , हो ना ?”

मी शांतपणे ऐकत होतो,

” आणखी पुधे जाऊन विचार कर, दिसणारी चित्रं, गाणी, लिहिलेलं‌ हे सर्व ‘एक’च आहे, हे तुला समजतय पण जर दुसऱ्याला सांगितलस तर त्याला ते झेपणार नाही‌, तुला त्यात बायनरी कोडस दिसतील पण बाकीच्यांना दिसणार नाहीत. देव आणि त्याला जाणणारे संत यांच पण असंच आहे ना रे ? ते सांगतात ते लोकांना समजत नाही.”

” चल, बाकीचे येतील.. तुला एकच शेवटच उदाहरण देतो, तू ऐकलं असशील इंटरनेटवर ठेवलेल्या फाईल्स एकाच जागी असतात ना ? पण तरीही त्या जगातून कुठेही‌पहाता येतात ना रे .. अगदी सर्वव्यापी ! ”
…….

मला अजूनही संभ्रम आहे त्यादिवशी माझ्याशी सॉफ्टवेअर इंजिनिअर अध्यात्माविषयी‌ बोलत होता की‌ अध्यात्मिक अभ्यास करणारा संगणकाविषयी , हे मला अजूनही उमजले नाही, ‘तो’ अगम्य होता हे नक्कीच. !

माहित नाही‌ का पण त्या दिवसानंतर सॉफ्टवेअर प्रोग्रामिंग हा माझा आवडता नाही तर श्रद्धेचा विषय झाला, आजही‌ हजारो ओळीचे सॉफ्टवेअरचे कोड मला पवित्र ग्रंथांसारखे वाटू लागतात, त्यामुळे जुन्या लिहिलेल्या ओळीची हाताळणी काळजीपूर्वक होतेच, शिवाय नविन लिहितानाही योग्य ती‌ काळजी घेतली जाते … काम करताना ‘त्या’ची आठवण होते .. अन उगीचच आपण वेदकाळातले ऋषी‌ असल्यासारखं वाटून जातं ..

विशलिस्टचा माईंडमॅप :: पुढे काय ?

माझी-जूनी-विशलिस्ट

माझी-जूनी-विशलिस्ट

मंदार आणि मीनलने खो दिल्यानंतर त्यांच्या प्रश्नांची उत्तरं देता देता “तुमची विशलिस्ट कोणती‌ ?” या प्रश्नापाशी‌ आलो आणी मला आठवली गेल्यावर्षी कधीतरी‌ तयार केलेली विश-लिस्ट.
गेल्यावर्षी स्प्रिंगसुरू‌ झाला आणि दिवस मोठा-मोठा होत जात असताना काय-करू अन् काय नकॊ अशी‌ मनाची अवस्था झाली, त्यावेळी‌ प्रयोरीटीज ठरवण्यासाठी गंमत म्हणून मी‌ मॅप रेखाटायला घेतला. त्यातल्या बऱ्याच विश आत्ता इथे देताना झाकल्या आहेत, काही‌ तश्या निरर्थक आहेत .. बऱ्याच कालबाह्य झाल्या .. पण .. मशिनवर होत्या .. आणि ‘खो-खो’ मुळे आठवल्या .. म्हणून इथे टाकतोय. :)

खो..खो… अर्थात टॅगिंग !

Where is your cell phone?

चार्ज होतोय …

Your hair?

केशकर्तनालयात ( http://blog.guruvision.in/?p=82 )

Your mother?

http://blog.guruvision.in/?p=72

Your father?

भन्नाटच !

Your favorite food?

डोंगरावरचं आणि समुद्रातलं !

• सोलकढी-सुरमई
• भरीत-रोडगा
• आईने केलेले सर्व पदार्थ
• थाई, मेक्सिकन, चायनिज

Your dream last night?

भगवा घातलेला संज्ञाशी ….

Your favorite drink?

ग्रीन टी, सोलकढी, जलजीरा, मसाला ताक

Your dream/goal?

लिव्ह माय आयडियल लाईफ :

http://thelife.in/?p=167

Your hobby?

वाचन, लेखन, चित्र काढणं, संगित ऐकणं
आजकाल जय-उत्तल, मनिष व्यास आणि प्रेम जोशुआ यांची गाणी‌ ऐकतो
पुढील गाणी नक्की ऐका :

१. http://jaiuttal.com/beggars-and-saints/ – संपूर्ण अल्बम छान आहेच पण १ आणि ९ वि धून विशेष
२. http://www.youtube.com/watch?v=7aMLiGO2eqA – हाही अल्बम छान आहे

Your fear?

स्वत:चे मनातील विचार ..

Where do you want to be in 6 years?

…. पाय मात्र जमिनीवरच !

Where were you last night?

मी झोपेत होतो.

Something that you aren’t diplomatic?
माय लाईफ

Muffins?
ड्रायफ्रूट मफिन्स खातो, पण विशेष शौक नाही‌

Wish list item?
गंमत म्हणून काधलेला विशलिस्टचा माईन्ड मॅप जोडला आहे, त्याची वेगळी पोस्टच टाकतो.

Where did you grow up?
कऱ्हेकाठी – सासवड !

Last thing you did?
लॅपटॉप सुरू केला

What are you wearing?

अज्ञानाचा बुरखा,
इतिहासातील पुरूषार्थाची झापडं,
अस्थिर राजकारणाच्या चपला

Your TV?
हा.. म्हणजे कॉंप्यूटरचा पूर्वज का ?

Your pets?

अर्थात – श्री !

Friends

मला बरच दिलं त्यांनी‌ ..
माणसातला माणूस केलं त्यानी …

Your life?

नक्की काय आहे ते शोधतोय ..

Missing someone?

हूं …

Vehicle?

टोयोटा यारीस ..

Something you’re not wearing?

खोटा मुखवटा

Your favorite store?

Amazon.com, Barns & Nobels

Your favorite color?

पांडु-रंग

When was the last time you laughed?

आत्ताच १० मिनिटांपूर्वी, आणि हे लिहिताना देखील .. :)

Last time you cried?

रविवारी श्रिम्प-फ्राय करताना कांदा कापत होतो तेव्हा ..

Your best friend?

गॉड !

One place that you go to over and over?

जीमेल.com, ऑफिस, एकान्त

One person who emails me regularly?

• दिनेश मामा
• माझा प्रोजेक्ट मॅनेजर :)

Favorite place to eat?

१. सासवड मधे – मारूतीचा कोपरा
२. पुण्यात : काटाकिर्र
३. ठाण्यात :‌कुंजविहार
४. क्वाड-सिटी‌ – एक्झॉटिक थाई

मी‌ शिरीष सरांना खो देतोय !
आणि अमितने पुऩ्हा ब्लॉग लिहायला सुरूवात केलीय म्हणून त्यालाही‌ हा दुसरा खो !